ไปมิโซกิ (คอนเสิร์ต) "YUKKURI ANGYA MISOGI Vol.2 ปี 2026" ของวง SKSZIGZAG ที่ FESTIVAL HALL OSAKA

ทริปมิโซกิครั้งที่ 3 ในชีวิตของ "ซัมไปฉะ" ไทยผู้เป็นติ่งวง SKSZIGZAG ได้ 2 ปีกว่าๆ แล้ว รอบนี้ซื้อบัตรรอบ Overseas เหมือนเดิม และไปคนเดียวเช่นเดิม เราเดินทางจากไทยเวลาตี 1 ของวันที่ 25 มิ.ย. 2026 เป็นช่วงวิบัติมากอีกเช่นเคย เพราะมีข่าวว่าไต้ฝุ่นลูกที่  7 และ 8 จะมาพร้อมกัน แต่ไม่ได้มีผลกระทบกับไฟลท์เรามาก มีแค่ดีเลย์นิดหน่อย

หน้า Festival Hall ด้านนอก

หน้า Festival Hall ด้านใน

พอถึงวันที่ 26 มิ.ย. 2026 เราก็เตรียมตัวเตรียมใจตั้งแต่ช่วงเช้าที่โรงแรมที่อยู่ไม่ไกลจาก Festival Hall โอซาก้า สถานที่จัดงานวันนั้น เริ่มเช้าด้วยฟ้าร้อง และฝนตกเบาสลับหนัก เราดูพยากรณ์อากาศทุกวันจนวินาทีนั้น แอบกังวลว่ามิโซกิจะถูกยกเลิกไหม สรุปก็คือไม่มีอะไรร้ายๆ เกิดขึ้น ไม่มีประกาศยกเลิก (วันนั้นโอซาก้าฝั่งตะวันออกวิบัติมาก ทั้งฝนตก น้ำท่วม ดินถล่ม น้ำเข้าสนานีรถไฟ แต่ของเราอยู่ฝั่งตะวันตก ไม่ได้รับผลกระทบอะไรมาก) 

พร็อพที่พกไป

ช่วงบ่าย 2 ครึ่ง หลังจากมั่นใจว่าไปได้แน่ๆ ไม่ติดอะไร ก็แบกอาวุธไปงาน ก็เดินไปถึงสถานที่จัดงาน รอซื้อ Goods มีส่วนที่ซื้อออนไลน์ไว้แล้ว กับอีกส่วนที่อยากได้เพิ่ม เลยไปต่อแถวซื้อ ก็ได้ผ้า กระเป๋า และเสื้อสีขาวมา อันที่ชอบมากๆ คือกระเป๋า เพราะไม่เคยเห็นวงไหนทำ อาจจะมีรึป่าวนะ แต่เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกวงนี้นี่แหละ ที่ทำเซ็ตกระเป๋าคล้ายๆ กระเป๋าแบ่งสัมภาระเข้ากระเป๋าเดินทาง ซึ่งพอซื้อมาแล้วก็ได้ใช้ทันที และดีมากๆ เลย

ป้าย Goods ในงาน

Goods ที่ซื้อหน้างาน

ในระหว่างวันที่ไม่รู้จะรอตรงไหน ก็เดินกลับไปเก็บของที่โรงแรมและหาของกิน แต่ฝนตกยาวทำให้ไม่รู้ว่าจะเดินไปเที่ยวฆ่าเวลาที่ไหน เลยเดินกลับไปที่ฮอล คนก็ทยอยมากันเยอะแล้ว 

ภาพโปสเตอร์ในงาน

บูธขายแผ่นเพลงเก่าๆ

รอบนี้ต่างชาติน่าจะมีแค่เราคนเดียว เขาเลยไม่มีโต๊ะแลกตั๋วแบบรอบก่อน เราเลยต้องรอ (นาน) ให้เจ้าหน้าที่มาจัดการให้ ในช่วงที่คนอื่นเขาเข้าไปกันเยอะแล้ว รอบนี้ไม่ได้ตั๋วกระดาษ เอาคิวอาร์โค้ดเข้าได้เลย และเขาให้เราลัดคิวเข้าไปโดยไม่ต้องต่อแถว

คิวอาร์โค้ดที่โหลดได้ก่อนวันงาน 1 วัน

เราก็ขึ้นบันไดเลื่อนไปยาวๆ ถึงชั้น 3 เลย พอถึงที่นั่งก็แอบตกใจ เพราะเทียบกับฮอลเล็กที่ผ่านๆ มา ฮอลนี้คือน่าจะมองเห็นง่ายสุด รู้สึกว่ามันใกล้มากกว่า Rohm theatre รอบเกียวโต (ชั้น 4) ปีที่แล้ว และ BOLD ของพี่ไดชิที่ Grand cube (ชั้น 2) ปี 2024 พอมาที่นี่เป็นชั้น 3 ที่ค่อนข้างประทับใจอยู่นะ

วิวจากที่นั่งเราก่อนมิโซกิเริ่ม

วิวที่นั่งโดยรวม

พอถึง 17.30 เหมือนจะเลทนิดหน่อย ก็มีเสียงแก๊งพี่ลุงสาธิตวิธีการใช้แท่งไฟ ไม่แน่ใจว่าใช้เป็นคลิปเดียวกับรอบที่แล้วไหม แต่แอบรู้สึกว่าใหม่กว่านะ เพราะพี่ลุงทำเสียงกวนๆ กว่ารอบก่อน จากนั้นถึงเวลาจริง เม็มเบอร์เดินเข้ามาในเวทีที่มืดลง และมีแสงส่องรำไร ทุกคนใส่หมวกงอบ และมีเสียงบรรยายพรรณนา แล้วขึ้นเพลง Drip

ต่อมาจะขอเล่าความทรงจำแบบไม่ประติดประต่อ และไม่ได้เรียงลำดับ

-Drip เพลงแรกอีกแล้ว พี่ลุงแผดเสียงโคตรสุดยิ่งกว่าปีก่อน เรารู้สึกได้เลยว่าเสียงเขาเก็บพลังไว้เยอะมาก ตอนแผดเสียงท้ายๆ เพลง คือรู้สึกได้ว่าหัวใจเราแปล๊บเลยอ่า ตกใจเหมือนกัน เสียงคือที่สุดแห่งพลัง ลากเสียงลมยาวมาก และถ้าจำไม่ผิด เล่นกีต้าร์เองด้วย

-Ama ในรอบที่แล้วเขาไม่ได้เล่นในฮอลที่เราไป ส่วนของรอบอารีน่าก็ขึ้นมาปกติธรรมดา แต่ของรอบนี้ขึ้นด้วยซาวน์ตัวอย่างใน YouTube ตอนนั้นคือแบบโคตรดีใจ เพราะเป็นเพลงที่รอคอยที่จะฟังสดอีกครั้ง พอเสียงพี่ลุงขึ้นมาปุ๊บ เราน้ำตาไหลเลยตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วคือมีท่อนเอื้อนเสียงใหม่ที่เพราะมากในตอนท้าย จำไม่ได้ว่าเอื้อนยังไง แต่รู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่วิธีการร้องแบบเดิม แต่พิเศษกว่าเดิม

-พอจบ Ama เพลงซึ้งๆ น้ำตาไหล ต่อด้วยเพลงตลกต่อ โอ๊ย!!สมกับเป็นตาลุง ต้องกระชากอารมณ์ให้มันสุดทางคอนทราสตลอดไป

      
-Sushi ตอน Yametekudasai ทำเสียงเหมือนมอไซวิ่งผ่านประมาณ 5 รอบ ดูตัวอย่างจาก Nara ได้ ของจริงตลกมาก แสงสีเพลงนี้สวยมากแบบสวยที่สุดกว่าทุกเพลง

-SonoAide คือดีมาก แต่เพราะพี่ลุงเคยเสียงตกเพลงนี้ และทำให้ไลฟ์จบกระทันหัน เลยแอบกังวลว่าจะมาเกิดกับรอบนี้อีกมั้ย ปรากฏว่าเสียงพี่ลุงถึงหมดทุกคีย์ แต่รู้สึกว่าเพลงมันสั้นไปนิดถ้าเทียบกับเพลงอื่น มันจบเร็วเกินไป

-ก่อนเข้า Gomi bako มีเสียงดังขึ้นเหมือนของหล่น ตอนแรกนึกว่าหล่นจริง ที่ไหนได้เป็นมุขเสียงกระป๋องหล่น พี่ลุงหันหน้าเข้าเวที แล้วก็ทำท่าแบบว่าเสียงอะไร แล้วก็ขึ้นเพลง ตอนจบก็เต้น G O M I น่ารักมาก

-ก่อนเข้า หิมะเดือน5 มีซาวน์เพราะมากๆ ขึ้นมาเดาไม่ได้ว่าเพลงไร จนดนตรีมา โอ้ย!! เศร้าอ่า แต่กลับร้องไห้ไม่ออก ปกติเวลาฟังเพลงนี้จะนึกถึงบุพการีที่เสียไป และร้องไห้บ่อยมาก แต่ตอนนั้นทำไมไม่ร้องก็ไม่รู้ แต่ดันไปร้อง Ama แทน

-kichune พี่ลุงขึ้นด้วย ก๊ง มาแบบหยอดๆ เล่น แล้วก็มาอีก ก๊ง นึง ทำเสียงแบบน่ารักมากๆ ตอนท้ายๆ คาเกวิ่งออกมาถ่ายรูปกับริวจังและคันจัง แล้วทำมือถือหล่นไว้บนพื้น พี่ลุงเลยเอามาถ่ายคลิปเล่นต่อ (แล้วเอาลงบล็อกเบเรโบะ)

-มีตอนนึง ไฟไม่ติดนานมากจนตกใจ นึกว่าจะเกิดอะไรขึ้น แล้วพี่ลุงพูดอะไรซักอย่าง ขำกันทั้งฮอล แล้วไฟมาก็เล่นต่อ

-Promise กับ Nighty เพลงส่งท้าย ตอนแรกเห็นหน้าแดงๆ ตรงตา ก็ลองส่องกล้องดู โอ้ย!!แหวกตาแรงมาก เห็นหมดยันหน้าผาก เห็นเป็นหน้าไดชิเลย ตอนแรกที่เขาเล่าๆ ในทวิตว่าเห็นตาไม่นึกว่าจะเห็นจริงจังขนาดนี้ คิดว่าอาจจะแพลมๆ แต่นี้เห็นทั้งหน้า เห็นทั้งตา อารมณ์แบบไดชิใส่วิกเลย ขนาดมองไกลๆ ยังฟิน คนหน้าเวทีน้ำตาไหลแน่ๆ พอจบ Nighty ก็ยังเปิดต่อเนื่องเลย ตอนแรกว่าจะไม่ใช้กล้องเลยตอนเล่นเพลง ว่าจะใช้แค่ตอน MC แต่อดไม่ได้ ต้องใช้

-ตอนถ่ายคลิปลงเบเรโบะ ยัยลุงไอหนักมาก ไอจริงแต่แบบติดตลกนิดๆ แล้วริวจังก็ช่วยลูบหลัง และถ่ายต่อ

-พี่ลุงพูดเหมือนรอบก่อนๆ ว่าวงจะยังไปต่อไม่ได้ยุบวง และจะไปฮอลใหญ่ 2 ฮอล

-เล่าเรื่องตอนไปนาระ แล้วไป USJ กันต่อ คันจังก็ไปด้วย

-Drum solo ของคาเก เท่มาก มีซาวน์ภาษาคันไซออกมาตอนตีด้วย คำว่า Nande yanen ที่แปลประมาณว่า "ทำไมกันเนี่ย" เป็นคำฮิตในโอซาก้า แล้วคาเกถือพัดแล้วสะบัดตกไปข้างล่าง ทีมงานก็เก็บมาให้

-ปีนี้ก็ยังเล่นเวฟเหมือนเดิม

-พี่ลุงใช้กีต้าร์สีขาว

-ภาพรวมไม่มีเพลงไหนเสียงเพี้ยน ทุกเพลงไปสุดหมด ทั้งเสียงร้อง เสียงแร็พ เสียงเอื้อน เสียงว้าก เสียงน่ารักๆ พี่ลุงดูสดใสทั้งสีหน้า และเสียงร้อง แบบไม่มีวี่แววว่าจะเป็นแบบวันแรกเลย กระโดดโลดเต้น วิ่งไปวิ่งมา พลังเหลือๆ ผิดจากที่คิดว่าจะเบากว่านี้

-น่าจะมีความน่ารักๆ อื่นๆ อีกที่เราจำไม่หมดและเข้าใจไม่หมด และยังนึกไม่ออกตอนนี้

อันนี้ >>Set list เพลงจริง ที่น่าเชื่อถือ

เวทีตอนจบ

มิโซกิจบประมาณ 2 ทุ่ม 45 ได้ แฟนๆ ทยอยออก และถ่ายรูปเก็บบรรยากาศในงาน เราออกมาตามหาเทปเงินสายรุ้ง ซึ่งเป็นลายเดียวกับปีที่แล้วเลย แต่ก็อยากได้ในเวอร์ชั่นที่ตกมาในพื้นโอซาก้า เราเห็นคนญี่ปุ่นคนนึงถือเยอะมากเลยไปขอเขา ได้มา 2 เส้นจาก 2 คน 

เทปเงินที่ได้มาจากคนใจดี

แล้วเราไปต่อแถวซื้อ Goods อีกรอบ เพราะอยากได้อันเก่าๆ ด้วย เลยกลายเป็นคนสุดท้ายในงานที่ซื้อเลย

ใบเสร็จซื้อ Goods สองรอบ

หลังจากซื้อเสร็จก็ออกจากฮอลมา พนักงานพยายามให้แฟนๆ ออกจากฮอลตามเวลา แต่ข้างนอกฝนตก แฟนๆ ก็เลยยังอยู่หลบฝนกันบ้าง

เราเดินกางร่มกลับโรงแรม ที่เดินไปแค่ 5 นาที จากนั้นก็นั่งมองฮอลจากหน้าต่างโรงแรม

วิวหน้าต่างโรงแรม

เป็นทริปที่เหมือนมาดูมิโซกิแล้วก็กลับ ไม่ได้ตามรอยที่ไหนจริงจังเลย เพราะฝนตกตลอด จบลงอย่างสนุกสนาน และปลอดภัยดี (อยากกขอบคุณเพื่อน 2 คน คนไทย 1 คน คน ญี่ปุ่น 1 คน ที่เป็นกำลังใจให้ตั้งแต่ก่อนไปยันกลับเลย ไม่งั้นใจฝ่อกว่านี้แน่ๆ)

✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️